เที่ยวๆ แรดๆ ไปวันๆ

ตอนแรกที่คิดว่าเราตัดแฟนเราได้ขาดจริงๆ

มาตอนนี้รู้แล้วว่ามันไม่ขาด

 

เรียกเค้าว่าพี่บอลละกัน

 

 

ตั้งแต่กลับมา

ตั้งแต่รู้ว่าเรากับพี่ฟง จะไม่มีวันเป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว

 

ก็เริ่มมองเห็นอะไรหลายๆ อย่าง

 

 

 

สำหรับพี่ฟง - - เราเป็นคนไม่มีค่าอะไรเลย

แต่

สำหรับพี่บอล - - เราเป็นคนสำคัญเสมอ (( แต่ไม่ค่อยแสดงออก - -" ))

 

 

เรานี่ก็เลวนะ

พอรู้ว่าตัวเองเคว้งปุ๊บ ก็เริ่มอยากจะหาอะไรเกาะ

 

แต่ก็แค่อยากนะ ไม่ได้ทำอะไร

 

 

1 อาทิตย์ที่ไปหาเจนที่ กทม (ไปพัทยาด้วย)

 

คิดถึงพี่บอลมากๆ

 

พูดถึงแต่พี่บอลตลอดเลย

ไม่เจอพี่ฟงยังไม่เสียใจเท่าไหร่อีกตะหาก

 

 

เราพูดถึงแต่พี่บอลทั้งอาทิตย์เลย

ที่นี่เราก็เคยมากะพี่บอล ...

ที่นั่นพี่บอลทำแบบนี้ ...

ที่นี่พี่บอลเคยบอกว่าเป็นอย่างงั้น ... 

ที่นั่นพี่บอลเคยพูดว่าแบบนี้ ...

 

นู่นนี่ๆ ก็มีแต่พี่บอล

 

ร้านนี้เคยมากะพี่บอล

ร้านนี้ก็เคยนั่งกะพี่บอล

ร้านสไตล์แบบนี้ พี่บอลชอบ

 

สั่งอาหาร สั่งน้ำ ก็สั่งแต่ที่พี่บอลชอบสั่ง

 

คงเป็นเพราะเป็นสถานที่ๆ เราเคยไปกะพี่บอลบ่อยๆ แหละมั้ง

อยู่กับพี่บอล เราได้เปิดหู เปิดตาขึ้นเยอะ

พาไปนู่นไปนี่ มีแต่ความทรงจำดีๆ เต็มไปหมด

 

 

ดู๊  ดู ~~~

 

แล้วทำเลวกะเค้าแต่แรก

เป็นไงล่ะ ตอนนี้คิดอยากจะกลับก็ไม่กล้า

เพราะกลัวเค้ารู้  -- นี่แหละน้า วัวสันหลังหวะ

 

ทำอะไรไว้ ก็กลัวเค้าจะจับได้

 

ถ้าเค้ารู้ว่าที่ผ่านมา ตอนบอกเลิก มีพี่ฟงเป็น 1 ในสาเหตุด้วย เค้าก็คงจะเกลียดเรา

 

 

ใจมันก็สับสน

 

อยากจะกลับไป แต่ก็กลัว

 

กลัวว่าจะกลับไปเจอ อะไรๆ ที่เคยไม่ชอบ ... อะไรๆ ที่เค้าทำแล้วเราทนไม่ได้

 

กลัวว่าจะต้องเป็นแบบเดิม

 

กลัวว่าวันนึงเค้าจะรู้ความจริง

 

กลัวใจตัวเอง ว่าจะไปหวั่นไหวกับคนอื่นอีก

 

กลัวว่า วันนึงเค้าจะทำแบบที่เราเคยทำกับเค้า

 

กลัวว่าเค้าจะทิ้งเราไปอย่างโหดร้าย เลือดเย็น

 

กลัวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

กลัวไปหมด

 

 

 

ตอนนี้ก็เลยเลือกที่จะไม่กลับไป

เพราะยังไม่มีคำตอบให้หัวใจตัวเอง

 

 

ว่ายังรักเค้าอยู่มั้ย

 

 

ไม่แน่ใจตัวเองว่า ความรู้สึกแบบนี้ คืออะไร

 

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความผูกพัน  หรือ ความรัก ที่ทำให้รู้สึกแบบนี้

 

ไม่รู้เลยจริงๆ ว่ามันคืออะไร

 

อีกอย่าง เรายังต้องไปเรียนต่อที่จีนอีกประมาณ 4 เดือน

เวลานั้น เราก็ไม่รู้ว่าเราจะเจออะไรอีกบ้าง

 

 

ตอนนี้ รู้แต่ว่า

ยังไม่กลับไปหาพี่บอล

แต่ก็ไม่อยากให้พี่บอลตัดใจ -- เลวมะละ

 

ถ้ากลับไปเรียนที่จีน

แล้วเกิดไปใกล้ชิดกะใครอีกแบบพี่ฟง จะทำไง

 

จะต้องบอกเลิกพี่บอลอีกครั้ง เพื่อทดสอบหัวใจตัวเอง

เพื่อหาคำตอบให้กับตัวเองหรือยังไง

 

แบบนั้นก็ใจร้ายกะพี่บอลเกินไปแล้ว

ทำร้ายเค้าซ้ำๆ ซากๆ ให้เค้าเจ็บปวดอยู่คนเดียว

 

 

เพราะงั้นตอนนี้ก็ปล่อยให้พี่บอลเค้าค่อยๆ ทำใจ

ส่วนเราก็คงทำได้แต่ยอมรับผลที่เราทำไว้

 

 

ถ้าวันนึง เราทั้งคู่ยังอยากจะกลับมาคบกัน ยังคิดเหมือนกันอยู่

ถึงเวลานั้นก็คงไม่สายเกินไปหรอก (มั้ง)

 

ไม่รู้ดิ ตอนนี้ก็คิดแต่ว่า

 

 

เวลาของเรา กับเวลาของเค้า มันไม่พอดีกัน

 

เรายังไม่พร้อมจะเริ่มต้นกับเค้าอีกครั้งในตอนนี้

เพราะเราไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง 

 

แค่ตอนนี้ ยังไม่รู้หัวใจตัวเองเลย

อนาคตก็ไม่รู้

 

 

 

ปล่อยไปตามหัวใจ

 

ถ้าจะเจอคนที่ใช่ ก็ใช่

ถ้าจะเป็นพี่บอลที่ใช่ ก็ใช่

 

แต่ถ้าถึงวันนั้นเค้ามีคนอื่นไปแล้ว

เราก็ได้แต่ทำใจยอมรับ    (( แค่คิดก็ปวดใจจี้ดๆ แฮะ ))

เพราะเป็นสิ่งที่เราทำเองทั้งหมด

เราเลือกเองทั้งหมด

 

" ทำ  ตั ว เ อ ง"

 

 

 

 

ปล. ช่วงนี้ไม่ได้แวะไปทักทายบล๊อคหลายๆ คน อย่าโกดกันน้า

ช่วงนี้ช่วยงานที่บ้าน เหนื่อยๆ ป่วยๆ เปิดคอม ออนเอ็มเสร็จ ก็หลับ

พอจะอ่านบล๊อค ก็ปวดตา ปวดหัว หลับเลย

 

 

อีกเรื่อง  9-15 นี้จะไปนั่งวิปัสนา กรรมฐาน ถ้าแวะเข้ามาก็อย่าลืมอนุโมทนาบุญ(ในใจก็ได้) ด้วยนะคะ

จะได้แบ่งบุญกันไปถ้วนหน้า.......................สาธุ