เที่ยวๆ แรดๆ ไปวันๆ

เรื่องของเรื่องก็คือ เราไปแอบชอบคนที่มีเจ้าของอยู่แล้ว

ทั้งๆ ที่เราเองก็มีเจ้าของเหมือนกัน

(( มีแฟนแล้วทั้งคู่ ))

รู้ตัวดีว่าความรู้สึกแบบนี้มันไม่ดีเลย มันเหมือนทรยศต่อคนที่รักเราซะเหลือเกิน

แต่จะทำยังไงได้ ในเมื่อความใกล้ชิดมันเป็นเหตุนึงซะแล้ว

บวกกับระยะทางที่ไกลของเรากับแฟน ก็ทำให้เราห่างกันเรื่อยๆ

ขอเธอได้ไหม....เวลา..... 

 

ถึงแม้จะเป็นเวลาไม่นานมาก แต่เราก็เริ่มมีความสุขเล็กๆ น้อยๆ จากการที่ได้แอบมองเค้า

ได้พูดคุยกับเค้า ได้เดินไปข้างๆ เค้า

 

มันยากเหลือเกินที่จะแอบซ่อนความรู้สึกแบบนี้ไว้

เราแสดงออกไม่ได้ ว่าคิดยังไง รู้สึกยังไง ต้องข่มมันไว้ เก็บมันไว้

มันทรมานรู้มั้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

 

รู้ตัวบ้างรึเปล่า คืนที่เราไปเที่ยวกันกับกลุ่มเพื่อนๆ น่ะ

หันไปกี่ที ก็เห็นพี่มองอยู่ พอสบตากันได้สักพัก พี่ก็จะมายืนใกล้ๆ

มาคอยดูว่ายังไหวรึเปล่า  พี่มายืนพัก มายืนข้างๆ เรา

นั่นเป็นครั้งแรกที่รู้สึก อยากเมาให้ตายไปเลย

ไม่เคยคิดจะกินให้เมา ไม่เคยจะกินเยอะขนาดนี้มาก่อนเลย

แต่ที่กิน เพราะใครล่ะ ชนอยู่ได้

อยากจะเมา ก็เมาไม่ได้ มันทรมานจริงๆ นะ

กลัวเหลือเกินว่าถ้าเมาแล้ว จะพูดความจริงอะไรบางอย่างที่ไม่น่าฟังออกไป

แล้วอาจจะทำให้พี่เปลี่ยนไป พี่อาจจะห่างเรามากขึ้นก็ได้

 

ไม่เข้าใจพี่เลย ว่าทำไมบางครั้ง พี่ถึงได้ทำดีกับเรานัก

บางครั้ง พี่ก็ดีกับคนอีกคนเหลือเกิน

ทั้งๆ คนที่พี่ควรจะดีขนาดนี้ ควรจะเป็นแฟนพี่แค่คนเดียว

เพื่อนเรามองว่าพี่เจ้าชู้ ร้าย เสือผู้หญิง

แต่เรากลับมองอีกอย่างว่าพี่เป็นคนขี้เหงามากๆ  หรือพี่จะเจ้าชู้จนจับไม่ได้ก็ไม่รู้

อยากจะมีใครสักคนที่คุยได้ พูดได้ในเวลาที่เค้าอึดอัดใจเหมือนกัน

พี่ชอบทำตัวให้ความหวังเรา รู้ตัวรึเปล่า

 

บางทีพี่มาพูดในสิ่งที่พี่คิด ที่บอกใครไม่ได้ ให้เราฟัง

ทำให้เรารู้สึกพิเศษ ทำให้เรารู้สึกดี

แต่ก็ทำให้เราแย่เหมือนกัน

เวลาที่พี่ไปดีกับคนอีกคนนึง .. เราไม่ชอบใจนัก

เนี่ยแหละ เรียกว่า ความหึง

จะหึงทำไมก็ไม่รู้ หึงในสิ่งที่ตัวเองไม่มีสิทธิ์

พอรู้ตัวว่าไม่มีสิทธิ์ ความหึงนั้นก็เปลี่ยนเป็นความอึดอัดทันที

 

มันอึดอัดจนเหมือนคนจะจมน้ำ

มันหายใจไม่ออก

ต้องฝืนยิ้ม ต้องฝืนทน

ต้องทนหัวเราะ ต้องมองพี่กับเค้านั่งคุยกัน

นั่งเล่นกัน ล้อเลียนกันเหมือนเพื่อนเล่นกันมานานแสนนาน

ทั้งๆ ที่เราทั้งคู่ รู้จักพี่พร้อมๆ กัน

 

อยากจะเป็นคนๆ นั้นที่พี่พร้อมจะยิ้ม จะหัวเราะให้แบบนั้น

 

แต่ต้องตัดใจใช่ไหม เพราะเรื่องราวระหว่างเรา มันคงเป็นไปไม่ได้

เวลา 3-4 เดือนที่เหลืออยู่ พี่จะอดทนเพื่อคนทีพี่รักใช่รึเปล่า

เราจะได้อดทนเพื่อคนที่รักเราบ้าง

 

รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนชั่ว ที่แยกแยะอะไรไม่ถูก

แต่ความรู้สึกมันห้ามไม่ได้

เพราะฉะนั้น ห้ามตัวเองที่การกระทำ ที่คำพูด ที่การแสดงออกจะดีกว่า

อะไรๆ จะได้ไม่ผิดเพี้ยนกันไปใหญ่

edit @ 31 Mar 2008 00:44:18 by -MisteRiO-