เที่ยวๆ แรดๆ ไปวันๆ

Entry นี้แค่อยากจะบ่น  

ก็อย่างที่คิดไว้ตอนแรกแหละ ว่าถ้าหลายใจ .. ในที่สุดก็จะไม่เหลือใคร

มีแฟนอยู่แล้ว แต่ก็ดันไปชอบพี่ฟง

พี่ฟงก็มีแฟนแล้ว เราเองก็ไม่สามารถหลอกแฟนต่อไปได้

เราก็เลือกที่จะบอกเลิกกะแฟน เพราะใจมันไม่เหมือนเดิม

ในเมื่อใจเรา มันไม่ได้อยู่กับเค้า

จะหลอกเค้าไปอีกทำไม ... ปล่อยให้เค้าไปเจอใครที่ดีกับเค้า

ที่รักเค้าจริง จะดีซะกว่า

แต่ก็ยังไม่กล้าที่จะบอกเรื่องพี่ฟงให้เค้าฟังอยู่ดี

เพราะเราเองมันขี้ขลาด กลัวว่าเค้าจะเกลียด

แล้วอีกอย่าง โกหกไปตั้งแต่แรกว่าไม่มีใครๆๆๆๆ

จะมาบอกว่าที่จริงแล้วมี .. มันก็เลยไม่กล้า

ก็เลยโกหกต่อไป

เรากะแฟน .. เราจะกลับ ตอนนี้ก็ยังทัน

เพราะเค้าก็ยังคงรอ ... รออย่างมีความหวังด้วย

แต่ไม่ใช่ว่าเราให้ความหวังเค้าหรอกนะ .. เราเคลียร์ทุกๆ อย่างแล้ว แต่เค้าไม่เลิกตื้อ

ความรู้สึกมันไปไม่ได้แล้ว สำนึกด้านดี มันก็บอกกับตัวเองว่า

เราชั่วเกินกว่าจะกลับไปแล้ว

อีกอย่าง..ใจเราก็ไม่มีให้เค้าแล้ว

กับพี่ฟง .. เค้าก็คงจะลันลากะแฟนเค้าดี

เราก็เป็นได้แค่เพียงคนรู้จัก

ผู้หญิงแรดๆ คนนึงที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเค้า

ก็คงจะไม่มีค่า ไม่มีความหมายอะไรสำหรับเค้า

จากนี้ไป ระหว่างเรากะพี่ฟง

ก็เหมือนอยู่กันคนละโลกแล้ว

คงจะยากที่จะได้เจอกัน ได้คุยกัน ได้เล่นกันแบบเมื่อก่อน

(( นอกจากมานจะเลิกกะแฟน ... เพี้ยง !!! ฮ่าๆๆ ))

ในเมื่อพี่ฟงมานให้เราแค่ฐานะ เพื่อน-น้อง

เราก็จะให้พี่ฟงเป็น พี่ชาย-เพื่อนเหมือนกัน

เราทุกข์ เราเซ็ง เราหงุดหงิด เราเสียใจ 

พี่ฟงมันก็ไม่เคยรับรู้

แล้วทำไมเราจะต้องไปรู้สึกแบบนั้นด้วย .. กับคนที่เค้าไม่รับรู้อะไรเลย

ทำตัวเองแท้ๆ

จากนี้ไป พี่ฟงก็จะไม่สำคัญไปกว่าเจด กัต พี่เจ เจน หรือเพื่อนคนอื่นอีกแล้ว

จะไม่พยายามหาเรื่องคุยเวลามานออนไลน์

จะไม่พยายามอะไรๆ ที่เกี่ยวกะมานอีกต่อไป

เป็นเพื่อนก็พอแล้ว

ดีแล้ว

เป็นแค่นั้นก็พอแล้ว

ตอนนี้....ไม่เสียใจเลยที่ไม่เหลือใคร

เพราะทุกๆ สิ่ง ทุกๆ อย่าง

เราเลือกเอง

และ ทำเอง

ไม่เสียใจกับการกระทำของตัวเองเลยสักนิด

ทุกอย่างที่เป็น ทุกอย่างที่ทำ เราพร้อมจะยอมรับมัน

วันนี้ที่ไม่เหลือใคร มันก็ไม่เป็นไร

มันก็สมควรแล้ว ที่จะเป็นแบบนั้น

ผิดหวังบ้างที่สิ่งต่างๆ ไม่เป็นไปอย่างที่หวัง

ก็ได้แต่ทำใจ

จะว่าไป ก็ดีอีกอย่าง .. ไม่โสดมานานแล้ว

ได้สถานะภาพโสด ไร้แฟน ก็ดีไปอีกแบบ

อยากจะมองหนุ่มๆ ก็มองได้เต็มที่ 5555555555555

อยากจะคุยกะใครก็คุยไปไม่ต้องเกรงใจแฟน

ก็ดีๆ

มีความสุขกับเพื่อน กับครอบครัว มากกว่าที่เคยเป็น

มีเวลาให้กับตัวเองมากขึ้น

ได้คิด ได้ค้นหา ว่าตัวเองอยากทำอะไร อยากไปไหน

ตื่นจากฝันซะที..มาเจอโลกแห่งความเป็นจริงได้แล้ววววววววววววววววววววววววววววววววว

ทำไมใจมันดื้อแบบนี้ .. ดันทุรัง

หงุดหงิดตัวเองที่เป็นแบบนี้จริงๆ

รู้ทั้งรู้ว่ากลับไทยมาแล้วจะเป็นแบบนี้

ก็ยังจะดื้อ จะรั้นไปอีกทำไม

โลกแห่งความเป็นจริงของเรา มันไม่เคยมีพี่ฟงอยู่

เหมือนกัน

โลกของพี่ฟงก็ไม่เคยมีเราอยู่

ชีวิตยังต้องก้าวเดิน ... ที่ผ่านมา ... คิดซะว่า แค่ฝันไป !!