เที่ยวๆ แรดๆ ไปวันๆ

 ตั้งแต่กลับไทยมา ก็อัพบล๊อคน้อยลงๆ

เพราะไม่มีเรื่องอะไรให้อัพสักเท่าไหร่

วันนี้...พี่ฟงกลับไทยแล้ว

เครื่องน่าจะลงประมาณ ห้าทุ่ม กว่าจะเอากระเป๋า อะไรๆ เรียบร้อย

ก็น่าจะประมาณเที่ยงคืน

เค้าก็คงจะเจอแฟนเค้าวันนี้แหละ

ไม่เจอกันตั้งนาน ก็คงจะไปรับ

ไม่วันนี้เจอ ก็พรุ่งนี้เจอ

ก็เรื่องปกติของคนเป็นแฟนกันแหละ

เค้าก็คงจะมีความสุขดี

เค้าก็คงไม่มารับรู้หรอกว่าจะมีใคร คิดอะไร เป็นอะไร .. ก็ไม่ใช่เรื่องของเค้านิ

เราก็ไปคิดอะไรๆ ของเราเอง

เค้าก็ไม่ได้มาขอร้องให้เราคิด .. ช่วยไม่ได้

จากวันนี้ไป...เรากะพี่ฟง ก็ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

พี่ฟงก็กลับมาสู่โลกของเค้า

ชีวิตในแบบของเค้า

กลางวันทำงาน

กลางคืนเที่ยว

เวลาว่างเป็นของแฟน กะ ครอบครัว

รวมไปถึงเพื่อนเค้า .. ที่รู้จักกันมานาน

กะพวกที่รู้จักกันแค่ 4 เดือนอย่างเรา .. เค้าก็คงไม่แคร์

ก็ได้แต่ทำใจ แล้วก้าวเดินต่อไป

เพราะเค้าไม่ใช่คนของเรา ยังไงเค้าก็ไม่ใช่

ที่เราคิดจะบอกเค้าไป ว่าเราชอบเค้า

ก็มีเหตุทำให้เราไม่ได้คุยกะเค้า

ไม่รู้ว่าคิดไปเองรึเปล่า ว่าพี่ฟงเค้าเลี่ยงๆ ที่จะคุยกะเรา

อีกอย่าง เราคิดว่า ถ้าจะคุยกะเค้า เราจะคุย VDO Call เท่านั้น

ถ้าคุยไม่ได้เห็นหน้า ก็จะไม่คุย

ซึ่งกล้องพี่ฟงเจ๊งตามอารมณ์ บางทีใช้ได้ บางทีเจ๊ง

ก็ถือซะว่า โชคชะตาทำให้เราไม่ได้คุย

ก็ช่างเหอะ ไม่ได้คุยก็ไม่คุย

ต่อจากนี้ก็จะไม่คุยแล้วด้วย (( เรื่องสารภาพรัก ))

ให้มันจบแบบนี้ ให้มันเป็นแบบนี้

ก็คงจะดีเหมือนกัน

ช่างแมร่ง !!

ให้พี่ฟงเป็นพี่ที่รู้จักกัน เป็นเพื่อนที่รู้จักกัน

เป็นคนที่กินข้าวด้วยกัน

เป็นผู้ร่วมชะตากรรมด้วยกัน (ใช้ชีวิตต่างแดน)

เป็นคนที่บังเอิญมาเจอกัน

แต่...ไม่ใช่คนของกันและกัน

ทำใจๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ทำได้เมื่อไหร่ ก็จะไม่เจ็บปวดเมื่อนั้น

ทำใจ !!

ปล. มีปัญหากะ theme ง่ะ แก้ไปแก้มาจนปวดหัว

จาเปลี่ยนรูป head ก็เปลี่ยนไม่ได้ แล้วตัวหนังสือก็มาอยู่กลางๆ บิดๆ เบี้ยวๆ

โอ้ยยย ง่วงก็ง่วง อยากแก้ก็อยาก .... แต่ไปนอนก่อนดีก่า ต้องตื่นเช้า มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ