เที่ยวๆ แรดๆ ไปวันๆ

เมื่อคืนไปแรดมา

เมาชิบ

 

จำได้ว่ากลับมาพร้อมกะพี่ฟง

นอนหนุนตักมานกลับหอมาด้วย

มานก็อยู่เป็นเพื่อน

 

แต่แมร่ง ตื่นมา เดินไปที่ประตู

ห้องกรุม่ายได้ล๊อคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค

 

เวร !!!

 

เมาขนาดนอนไม่ล๊อคห้อง ประตูยังปิดไม่สนิทเลยอ่ะ

ดีนะ ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

จาบร้าตายยยยยยยยย

 

จำได้ว่าเมื่อคืน โทรคุยกะพี่ฟงก่อนนอน

ประมาณว่า เราจาไปนอนห้องมาน แล้วให้มานไปอยู่ห้องอื่น

แล้วมานก็แบบ "อ่าว แล้วพี่จะไปอยู่ห้องไหน...แต่ถ้าจะมาก็มาก็ได้"

แต่ลุกม่ายหวายแล้ววววววววววววววววววว

 

มึน

 

พี่ฟงก็คงจะมึนๆ เหมือนกัน .. รึป่าว

แต่จำได้ว่ามานไม่ค่อยได้กินนะ

 

แต่เราทำไมเมาฟระ กินไปนิดเดียวเองด้วย

แมร่งงงงงงงงงงงงงง

 

กรุจาบ้า !!!!~

 

หนักหัวชิบ

เด๋ว 11 โมงครึ่งก็ต้องออกเดินทางแล้ว

ไม่อยากกลับเลย แต่ต้องกลับแล้ว

 

เด๋วพี่ฟงจะไปส่งที่สนามบิน

 

เฮ้อ...ไม่มีงานเลี้ยงใด ไม่เลิกรา

 

แต่จำได้ว่าเมื่อคืน ตอนอยู่ผับ กอดแมร่งแต่พี่ฟง

ไปเข้าห้องน้ำ ก็ไปกะพี่ฟง

แล้วก็ยืนกอดมานหน้าห้องน้ำอีกละ

 

จากลับแล้ว กอดแต่พี่ฟงเลย

เออ..ดีวุ้ย เมาบ้าบอคอแตก

 

ขากลับ ก็นอนหนุนตักมานกลับมาในรถด้วยอีกตะหาก

 

เมาปลิ้น !!~

 

กลับไทยแล้ว ก็ไม่มีโอกาสได้เป็นแบบนี้อีกแล้ว

เฮ้อ..เศร้ายังไงชอบกล

 

เด๋วต้องไปเก็บของที่เหลืออยู่ให้หมดละ แย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ไม่อยากกลับบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

 

 

วันนี้คงต่อมน้ำตาแตกแน่ๆ เลย

ตอนที่จะลา

เฮ้อ...ทำไงได้

รู้สึกผูกพันกะเพื่อน กะพี่ กะทุกคนที่นี่แล้วสิ

 

 

ทุกๆ คนจะอยู่ในความทรงจำของเราเสมอ

 

 

ปล. ขออนุญาตลบคอมเม้นท์ใน Hi5 นะคะ เรื่องเราจะกลับ มานเปงฟามลับ

แฟนเรามานจาไปดักรอที่สนามบินง่ะ .. เค้าทอไปคุยกะเพื่อนเรา แล้วบอกว่าจาไปรอ

ยังไม่อยากจาเจอเลย