เที่ยวๆ แรดๆ ไปวันๆ

คลั่งอีกแล้ว...อัพที 2 บล๊อคในวันเดียว

โอ้ยยย

พรุ่งนี้จะต้องตื่นเช้าแล้ว แต่ก็ยังอยากจะอัพบล๊อค

เอาน่ะ อัพสั้นๆ กระชับ ให้ได้ใจความซะหน่อย

ระหว่างเรากะแฟน ((คนที่คบกันมา 4 ปี))

ตอนนี้หนังเศร้าเลยแหละ

เพราะว่า เราไม่เอาเค้าแล้ว

เค้าพยายามที่จะทำให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่เรายังไงก็ไม่เหมือนเดิม

ในวันที่เราให้เค้าเป็นที่ 1 เป็นคนแรก

ในวันที่เราเห็นค่าเค้าที่สุด

ในวันที่เราเลือกที่จะให้เค้าเป็นคนสำคัญ

วันนั้น เป็นวันที่เค้า คิดว่าเราเป็นคนสุดท้ายก็ได้

เพราะเค้าคิดว่า เราเป็นคนที่จะเข้าใจเค้าได้มากที่สุด

ให้เราไว้คนสุดท้ายก็ได้ ยังไงเราก็เข้าใจเค้า

... เค้าคิดผิด

เราไม่ใช่คนๆ นั้น

ตั้งแต่ที่เราบอกเค้าไปว่า ใจเราไม่เหมือนเดิม

ไม่รักเค้าเหมือนเดิม

แล้วการกระทำของเราก็ไม่เหมือนเดิมไปด้วย

ตอนนี้เรามั่นใจแล้วด้วย ว่ายังไงก็ไม่เหมือนเดิม

ไม่ว่าเราจะมีพี่ฟง หรือไม่มีพี่ฟง

เพราะรู้คำตอบดีว่า ระหว่างเรากะพี่ฟง มันก็ได้แค่นี้แหละ ไม่ได้เป็นมากกว่านี้

ยังไง เรากะแฟน ก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้

ตั้งแต่โทรศัพท์เราตกน้ำตอนวันเสาร์ที่ผ่านมา เราก็เอามือถือไปซ่อม

ได้โทรศัพท์มาตั้งแต่วันจันทร์ แต่ก็ไม่ยอมเปิดเครื่อง

พอเปิดเครื่องก็ไม่โทรหาเค้าด้วย

แค่ส่ง msg บอกวันแรกว่า "มือถือเสีย ตกน้ำ เอาไปซ่อมหลายวันหน่อย"

เพิ่งจะได้คุยกะเค้าก็เมื่อวานเนี่ย

วันก่อนโทรมาก็ไม่ได้รับ

พอเมื่อวานรับก็คุยกะเค้าน้ำเสียงเรียบๆ แบบไม่ใส่ใจเค้า

คุยไป เล่นเกม ฟังเพลงไป

เค้าก็จับเสียงได้ว่า เราไม่ได้ใส่ใจเค้าเลย

แฟน : คุยได้ป่าวเนี่ย ยุ่งอยู่มั้ย

เรา : คุยได้ ไม่ยุ่งนิ เล่นเกม ฟังเพลง  - - น้ำเสียงราบเรียบ

แฟน : แต่นู๋ดูยุ่งๆ นะ ((เค้าเรียกเราว่า นู๋ เพราะแก่กว่าเรา ))

เรา : ก็ไม่นิ คุยได้ มีไรก็ว่ามาดิ  - - น้ำเสียงราบเรียบ

...พี่ฟงเปิดประตูมาเรียกไปเข้างาน...

พี่ฟง : ไม่ไปห้องเจดหรอ

เรา : อือๆ เด๋วก่อนอ่ะ

พี่ฟง : อ่าว คุยโทรศัพท์อยู่หรอ

เรา : อือ

...พี่ฟงเดินออกไป...

แฟน : เพื่อนหรอ

เรา : อือ มานเข้ามาคุยด้วย

แฟน : หรอ.....คิดถึงๆ กลับมาวันไหนอ่ะ

เรา : ก็ยังไม่แน่ใจเลย น่าจะปลายๆ เดือนแหละ

แฟน : หรอ อือ ถ้าจะให้ดี น่าจะรอสอบก่อนแล้วค่อยกลับนะ ไม่งั้นเสียดายแย่

เรา : ไม่สอบแล้วแหละ ยังไงก็ได้ certificate

แฟน : แล้วกลับวันไหนกันแน่อ่ะ กลับมาแล้วจะได้เจอกันป่าว

เรา : คงได้เจอแหละมั้ง

แฟน : ดูนู๋เงียบๆ เนอะ  .. พี่มากวนนู๋รึป่าว

เรา : ก็ป่าวนิ  แต่ว่าจะไปห้องเพื่อนแล้วอ่ะ เด๋วค่อยคุยได้ป่าว

แฟน : งั้นให้พี่โทรไปหาใหม่มั้ย

เรา : ไม่ต้องดีกว่า กะว่ากลับมาก็จะนอนเลย - - น้ำเสียงราบเรียบ ไม่ได้ใส่ใจ

แฟน : หรอ  (( เสียงจ๋อยๆ ))

เรา : อือ .. งั้นไปละนะ

แฟน : (( เงียบไปสักแป้บ )) .... อือ งั้นพี่ไม่กวนนู๋แล้วก็ได้

เรา : แค่นี้นะคะ

ตี้ดดดดดดดดดดด....ตัดสาย

เรารู้เลยว่า ตลอดเวลาที่เราคุยกันประมาณ 3-4 นาทีนี้

แฟนเราพยายามที่จะคุยดีๆ กะเรา

เค้าก็คงจะเจ็บมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ที่เราทำแบบนี้กะเค้า

น้ำเสียงเราที่คุยกะเค้า มันบอกได้เลยว่า มันเปลี่ยนไปแล้ว

เราไม่ใส่ใจเค้าเลยสักนิด

น้ำเสียงเรา ราบเรียบ ไม่มีความรักเจืออยู่เลย

กับเพื่อนเรายังคุยดีกว่านี้อีก

เค้าจงใจพูดคำว่า "พี่ไม่กวนแล้ว"

เพราะเค้าอยากให้เรารู้สึกว่าเค้าพูดคำนี้ออกมา เราน่าจะรู้สึกไรบ้าง

น่าจะบอกเค้าว่า ..ไม่กวนซะหน่อย.. อะไรทำนองนี้

แต่เราไม่เลย เรากลับ อือๆ แล้วก็ไปอยู่กะเพื่อนสบายใจ

เล่นกะพี่ฟงจนลืมแฟนไปเลย

แฟนเราคงคิดมากว่า 5 ทุ่มกว่าๆ

มีผู้ชายเข้ามาในห้องเรา คุยกะเรา

สักพัก เราก็วางโทรศัพท์ แล้วบอกว่าไปอยู่กะเพื่อน .. ซึ่งเค้าไม่รู้จักว่าเป็นใคร

เราไปนั่งเล่นห้องเจดจนประมาณ ตี 2 ก็กลับห้องตัวเองมานั่งเล่นเนต

ประมาณ ตี 4 เค้าก็ส่ง msg มาหาเรา (( เวลาที่จีนนะ .. เวลาที่ไทยก็ตี 3 ))

บอกว่าตอนนี้เค้าขี่มอเตอร์ไซค์ไปบางแสน เค้าเหงา และไม่มีใคร- - ไม่ใช่มอเตอร์ไซค์เด็กแว้นนะ คันใหญ่ๆ แบบพวกแข่งรถอ่ะ 4 สูบมั้ง

เราก็ไม่ได้ตอบอะไรไป

จนประมาณ 6 โมงเช้า เค้าก็ส่งมาอีกอันนึงว่า "คิดถึงจัง"

เราอ่าน msg แล้วก็ห่วงเค้านะ

แต่ก็เชื่อว่าเค้าคงไม่เป็นอะไร

ตอนประมาณ 4-5 โมงเย็น ก็ส่ง msg กลับไปว่า

"ถึง กทม รึยัง ตอนนี้กำลังจะหลับ ไว้ค่อยคุยกันนะ" - - เพราะกะลังจะงีบสักหน่อย +ไม่อยากคุย

 เค้าก็ส่งกลับมาว่า

"ถึง กทม นานแล้ว ... คิดถึงจัง"

ตอนนี้เค้าพยายามส่ง msg หาเรา

วันนึงหลายรอบมากๆ

คงเป็นเพราะโทรมาเราก็ไม่ค่อยคุย - - คุยไม่ค่อยจะดี ไม่ได้พูดจาไม่ดี แต่น้ำเสียงไม่มีความรัก

เค้าก็คงรู้สึกแย่ เวลาที่โทรมาแล้ว เราทำเสียงเหมือนไม่อยากจะคุย

เค้าคงเจ็บมากๆ แต่เราก็ไม่รู้จะทำยังไง

ได้แต่หวังว่า เค้าจะตัดใจจากเราไปเอง

เค้าคงจะเกลียดเรา ที่เราทำไม่ดีกับเค้า

เค้าคงจะเหนื่อย ที่ต้องวิ่งตามเรา แล้วก็จากเราไปเอง

การที่ทำอะไร ทั้งๆ ที่รู้เนี่ย เจ็บปวดเหมือนกันนะ

ตอนนี้สงสารเค้ามากๆ ที่ทำให้เค้าต้องเจ็บปวดแบบนี้

ตอนนี้เหมือนเค้าไม่เหลือใครเลย

พ่อก็เสียไปเกือบจะ 2 ปีแล้ว

แม่ก็ไม่ได้อยู่ด้วยกัน (ตั้งแต่พ่อแม่หย่ากัน)

ปู่ก็หลงๆ ลืมๆ

ย่าก็เหมือนจะไม่รัก

ที่บ้านก็ไม่มีใคร  พี่น้องก็ไม่มี

ญาติๆ เค้าก็อยู่กะครอบครัว

เพื่อนๆ ก็มีแฟนกันหมด

เหมือนเค้าเหลือตัวคนเดียว

เรา...คนที่เค้าคิดจะอยู่ด้วย ก็กำลังจะทิ้งเค้าไป

เรารู้เลยว่าตอนนี้เค้าต้องเครียดมากๆ

เพราะเรารู้ดีว่า การที่เค้าสูญเสียเราไป มันคงจะยากที่จะทำใจได้

แต่...ของแบบนี้ ไม่สูญเสีย ก็ไม่รู้คุณค่าหรอก

แล้วมันก็ไม่มีวันกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ด้วย

ตอนนี้รู้สึกแย่เหมือนกัน

เพราะเรากำลังทำร้ายคนที่เราเคยรักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

คนที่เราคบมา 4 ปี

คนที่เคยคิดว่า อาจจะได้ใช้ชีวิตร่วมกัน

คนที่รักเรามาก และขาดเราไม่ได้

เรารู้ว่า ถ้าเราทิ้งเค้าไปตอนนี้ เค้าจะโดดเดี่ยวมากๆ

แต่เราก็ยังจะทำ

เราใจร้ายมากๆ ที่ทำกับเค้าแบบนี้

ใจร้ายที่ทำกับเค้าได้ลง

กับคนที่เราก็เคยรักมากๆ เหมือนกัน

ก่อนหน้านี้เราไม่เคยเป็นแบบนี้ ไม่เคยแม้แต่จะทำให้เค้าเสียใจ

แต่ตอนนี้ก็ทำทุกๆ อย่างที่เค้าไม่ชอบ ไม่อยากให้เป็น ไม่อยากให้ทำ

ตกใจตัวเองเหมือนกัน ที่กลายเป็นคนใจร้ายได้ขนาดนี้

เจนก็ยังพูดเลยว่า

"มันน่าตกใจมากๆ ... ก่อนที่จะมา ยังรักกันดีอยู่เลย ไม่คิดเลยว่าวันนี้เธอจะเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้"

"ไม่คิดเลย ว่าคนที่เคยรักกันมากๆๆๆๆๆ จะเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้"

นี่แหละมั้ง อาการของคนที่เรียกว่า "หมดใจ"

วันที่ให้ไปเต็มที่ ก็คาดหวังว่าจะได้รับกลับมาเช่นเดียวกัน

แต่พอมันไม่ได้ .... นานๆ เข้า ก็กลายเป็นสะสม และก็ทนไม่ได้ในที่สุด

มันสวนทางกันแล้ว

เค้ามาดีกับเรา ในเวลาที่เราไม่ต้องการ

มันก็สูญเปล่า

....สายเกินไป....

ตอนนี้อารมณ์ประมาณเพลงนี้เลย  - - กด play เอาเองนะ ไม่ได้ติ๊กให้เป็น auto play เผื่อขี้เกียจฟัง

เพลง : ดีเท่าไร ไม่หายกัน

นักร้อง : นัท มีเรีย