เที่ยวๆ แรดๆ ไปวันๆ

วันนี้ .. เป็นวันพุธ ที่ตั้งใจว่าจะโทรกลับหาแฟนที่อยู่เมืองไทย

ตั้งแต่เริ่มการ ล้างแค้น ด้วยการไม่รับโทรศัพท์

เพราะเค้านัด แล้วไม่เป็นนัด

ซึ่งเป็นอย่างนี้ประจำ และเราก็อภัยให้เสมอมา

จนมาถึงวันนี้ .. วันที่เราเริ่มจะไม่ทน

ถามว่าทนได้มั้ย .. ทนได้ .. แต่เลือกที่จะไม่ทนมากกว่า

เราไม่รับโทรศัพท์เค้า 2 วันกว่าๆ

ประจวบเหมาะกับช่วงที่จีนแผ่นดินไหว - - เศร้ามากๆ คนตายเป็นเบือ

ซึ่งเค้าอยู่ไทย ไม่รู้ว่าเราโดนหางเลขไปด้วยรึเปล่า ก็เป็นห่วง

เราก็รู้ว่าเค้าเป็นห่วง แต่ไม่สน - - ตอนอยากคุย ไม่ยอมคุย นัดแล้วไม่เป็นนัด ก็ไม่ต้องคุย

ปล่อยให้เค้าโทรๆๆๆๆ รวมๆ แล้วประมาณ 30 missed call

กะ msg อีกอันนึงที่บอกให้เราโทรกลับ หรือ msg กลับ

จนวันนี้ตอนประมาณ 3 ทุ่มกว่าๆ ก็โทรหาเค้า

เค้าก็รับด้วยน้ำเสียงไม่รู้สึกตัวว่า "แฟนกะลังโกดดดดดดดดดดดดดดดด"

บอกว่า "เดี๋ยวกินข้าวก่อนนะ จะโทรหาอีกรอบ"

ก็เลยแสดงอาการไม่พอใจเล็กน้อย ด้วยการตอบแค่ "อือๆ"

คุณท่านเลยรู้ตัว นัดเวลาเสร็จสรรพ โทรกลับมาตามที่นัด

โทรมาแบบไม่รู้เรื่อง ไม่รู้ตัวเลย ว่าโดนโกรธเรื่องอะไร

แล้วก็บ่นๆ ว่า "เธอหายไปแบบนี้ เราเป็นห่วงนะ ที่จีนแผ่นดินไหว เธอก็ไม่รับโทรศัพท์ ..ฯลฯ.."

"ทำไมไม่รับโทรศัพท์ล่ะ ??"

เราก็เลยตอบไปว่า  "ก็อยากลองดู ว่าการอยู่คนเดียว โดยไม่มีเธอ มันเป็นยังไง"

"เธอไม่เห็นความสำคัญของเรา ลืมเรา เราก็ต้องอยู่คนเดียวให้ได้"

อิตานี่ งงเป็นไก่ตาแตกเลยคร้าบบบบบบบบบบบ ว่าเรางอนอะไรเค้า

ก็เลยบอกไปว่า การที่เค้านัดเรา แล้วไม่เป็นนัด

นัดเราจะโทรหาตอนวันเสาร์บ่ายๆ แต่โทรมาอีกทีวันจันทร์ค่ำๆ

ทำให้เรารู้สึกแย่ขนาดไหน เราก็ล้างแค้นด้วยการไม่รับโทรศัพท์ซะเลย

เค้าหายไปนานเท่าไหร่ เราก็หายไปนานเท่าเค้า - - ให้รู้ซะบ้าง ว่ารู้สึกยังไง

พอบอกแค่นั้นแหละ ขอโทษขอโพย แล้วก็ง้อกันยกใหญ่

แต่มันสายไปรึเปล่า ไม่ได้รู้ตัวเลย ว่าทำอะไรลงไป

การที่นัด ไม่เป็นนัดแบบนี้ มันเป็นมานานแล้ว

กับการที่เห็นเราไม่สำคัญ เราทนไม่ได้

เราโทรหาเค้า โทรทางไกลจากจีน ก็เลือกที่จะคุยกะเพื่อน กะแม่บ้าน เล่นกะหมา ขับรถ นู่นนี่

แล้วมาขอให้เราเข้าใจ ว่าเค้ามีเหตุผล

เหตุผล - - มีกันทุกคนอยู่แล้ว

เราก็เข้าใจเค้าดี แต่ทนไม่ได้เว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ก็เลยคุยกะเค้าไปว่า

"เธอขอให้เราเข้าใจเธอ แล้วเธอเคยเข้าใจเราบ้างรึเปล่า"

"อะไรที่เราปรับได้ เราก็ปรับให้ อะไรที่เราทนได้ เราก็ทน

แต่เจอแบบนี้บ่อยๆ เราก็ไม่ไหวเหมือนกัน

ให้เราเข้าใจเวลาที่เราโทรหา แล้วเธอไม่ว่าง

เธอนึกขึ้นได้หลังจากที่นัดไปแล้ว 2-3 วัน

ให้เข้าใจ เวลาที่โทรหา แล้วเธอเลือกคุยกะเพื่อนเธอที่อยู่เมืองไทย

ที่เจอหน้ากันทุกวัน แทนที่จะคุยกับเรา ที่อยู่ไกลกัน ที่ไม่ได้คุยกันทุกวัน

จะให้เราเข้าใจอะไรอีก

ที่ผ่านๆ มา เราเข้าใจทุกอย่าง แต่เราทนไม่ได้"

เค้าก็พยายามง้อเรานะ ให้เราหายโกรธ

ให้เราพูดว่า "หายโกรธ" เราก็ไม่พูด

เราบอกแค่ว่า จะดูท่าทีเค้าก่อน ว่าเค้าทำตัวดีขึ้นรึเปล่า

เค้าก็บอกว่า เค้าจะพยายามดีขึ้น แต่เราอย่าพยายามอยู่ได้โดยไม่มีเค้าเลยนะ

เค้าก็ออดอ้อนสุดๆ

เราก็ยังไม่ได้หายโกรธเค้าหรอก แต่คุยด้วยปกติ

แต่ไม่ได้คุยหวานๆ เหมือนเดิมแค่นั้นเอง

ตอนนี้ก็ดูพฤติกรรมไปเรื่อยๆ

ไม่คิดอะไร ไม่หวังอะไร

ถ้าดีขึ้นก็ดี

ถ้าเค้ารับได้ ก็คบกันต่อไป

ถ้าเค้ารับไม่ได้ ก็คงจะไปเจอคนที่ดีกว่าเรา

จากนี้ไป เราจะทำตามใจตัวเอง

ให้เค้าทำตามใจเค้าด้วยเหมือนกัน

เด๋วจะคุยเรื่องนี้อีกที ถ้าคบกะเรา แล้วต้องฝืนใจทำอะไรเพื่อเรา

ก็ไม่ต้องฝืน ไม่ต้องทำ

เพราะเราก็ฝืนกับเรื่องบางเรื่องมานาน ตอนนี้จะไม่ฝืน ไม่ทนแล้ว